حسين مدرسى طباطبائى
346
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
طاهرين در صدر عريضه به خط شريف مرقوم و به خاتم منيف خود مختوم فرموده كه عند اللّه و عند الرسول مأجور خواهد بود . عند الحاجت حجت بوده باشد . [ پاسخ در بالاى سند : ] بسم اللّه تعالى شأنه العزيز - بلى مشافهتا به جناب آقا سيد رضى وفقه اللّه گفتم كه توليت آستانهء متبركهء امامزادهء لازم التكريم شاهزاده حسين زاد اللّه شرفا و تعظيما با جناب آقا سيد متولى است تو را مدخليتى نيست و تابهحال خيانتى هم از ايشان واضح نشده كه باعث عزل و نصب بوده باشد . بارى توليت مزبوره با جناب آقا سيد احمد است و مزاحمت ايشان در اين باب وجهى ندارد . نمقه الاقل بيمناه الداثرة فى شهر جمادى الاولى سنهء 1281 [ مهر : ] عبده فتح اللّه . ( 106 ) نامهء همان « افوض امرى الى اللّه عبده محمد » به « مقرب الحضرة العليه نور چشم مكرم ميرزا عبد الحسين نايب الصدر قزوين » مورخ ج 2 - 1281 دربارهء منازعهء دو سيد بر سر توليت آستانه كه وسيلهء نايب الصدر به دار الشرع آخوند حاجى ملا فتح اللّه احاله و ارجاع شده و به حقيت آقا سيد احمد و محكوميت و بطلان دعوى آقا سيد رضى انجاميده بود . هو اللّه تعالى نور چشما مكرما و الا مقاما شرحى كه در باب عالى جناب سيادت و سعادت انتساب زبدة السادات الكرام آقا سيد احمد متولى نوشته بوديد رسيد و از فقراتش من البدو الى الختم اطلاع حاصل گرديد . اظهار داشته بوديد كه